لیزینگ مالی (Finance Lease) كه " لیزینگ سرمایه" نیز نامیده می‏شود، به اجاره­كننده حق استفاده از كالا را می‏دهد و در پایان مدت قرارداد، عنوان (لقب) مالكیت كالا را با قیمتی نمادین و از پیش تعیین شده به اجاره­كننده منتقل می‏كند. مدت زمان قرارداد در لیزینگ مالی در برگیرنده بخش اعظم زمان عمر مفید (اقتصادی) كالا می‏شود و قراردادها به لحاظ ماهیتی قابل فسخ نیستند. به عبارت دیگر، حتی اگر اجاره­كننده خواهان استفاده از كالا در خلال زمان مورد توافق نیز نباشد می‏بایست اجاره­بهای لیزینگ از پیش تعیین شده را بپردازد.

در لیزینگ مالی، اجاره‏كننده مدل و سایر مشخصات كالا را تعیین می‏كند و با عرضه­كننده بر سر قیمت، مدت زمان پرداخت و شرایط تحویل به مذاكره می‏پردازد.

در مرحله (وضعیت) خرید كالا، اجاره­دهنده موارد مربوط به تأمین مالی را در چارچوب قرارداد با اجاره­كننده تنظیم می‏كند. از آنجا كه در پایان قرارداد، كالا توسط اجاره­كننده با قیمتی نمادین خریداری می‏شود، اجاره­بهای محاسبه شده در لیزینگ مالی شامل هزینه‏های زمان خرید تجهیزات و همچنین هزینه‏های مالی حین قرارداد است.

در اجرای لیزینگ مالی، هزینه‏های استفاده از وسایل و تجهیزات مانند نگهداری، تعمیر و بیمه توسط اجاره­كننده پرداخت می‏شود.

در لیزینگ مالی، در ارزش فعلی خالص مجموع اجاره­بهای پرداختی بزرگتر از قیمت تجهیزات است. به عبارت دیگر، پیش بینی شده كه ارزش پسماند، با مبلغی نمادین توسط اجاره­كننده در پایان زمان قرارداد پرداخت شود.