تعاریف لیزینگ:

كلمه لیزینگ همانند بانك متضمن معنی خاص خود است و در فارسی با كلمه اجاره دهی، اجاره داری مترادف است، لیكن بهترین معنی آن كه بنظر می رسد با كلمه لیزینگ همخوانی بیشتری دارد، اجاره اعتباری است.

 لیزینگ از لحاظ اجرایی عبارتست از یك رشته فعالیت اعتباری كاملاً تخصصی مبتنی بر روش اجاره كه در آن نوعی قرارداد با توافق میان دونفر یا بیشتر اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی بمنظور بهره برداری از عین یا منفعت كالای سرمایه ای یا مصرفی با دوام كه از قابلیت اجاره برخوردار باشد، منعقد می گردد. 

لذا این روش (Leasing) مجموعه ای از مبادلات اقتصادی مشتمل بر خرید، اجاره و نهایتا فروش (تملیك) را در بر می گیرد. بعبارت دیگر قرارداد یاد شده بین شركت لیزینگ بعنوان مالك یا موجر (Lessor) و متقاضی یا استفاده كننده از تسهیلات بعنوان مستاجر (Lessee) منعقد می گردد. بر اساس این قرارداد موجر كالای مورد نظر و نیاز مستاجر را (مورد اجاره) با استفاده از منابع مالی خود از فروشنده و یا تولید كننده تامین و با قبول اینكه در صورت حصول و انجام كلیه تعهدات مندرج در قرارداد، مستاجر اختیار دارد تا مالكیت مورد اجاره را بنام خود از موجر تقاضا نماید، مورد اجاره را برای مدت تعیین شده در قرارداد (مدت بازپرداخت تسهیلات) بصورت اجاره در اختیار مستاجر قرار می دهد.

 مستاجر مخیر است در پایان مدت قرارداد و پس از تسویه، مورد اجاره را تملك نموده یا به موجر مسترد نماید. چنانچه مستاجر در پایان مدت قرارداد خواستار تملك مورد اجاره باشد، می باید مبلغی را كه در ابتدای دوره با توجه به استهلاك و عمر مفید مورد اجاره بعنوان قیمت فروش یا باقیمانده یا ارزش اسـقاطی (Residual Value) مورداجاره تعیین گردیده است به موجر پرداخت نماید.

شایان توجه است كه اكثریت شركتهای لیزینگ در ایران ارزش اسقاطی یا باقیمانده را در محاسبات مورد توجه و اقدام قرار نداده و برابر صفر فرض می نمایند.